Ook het daklicht laat zijn toekomstige funktie goed zien:
Komende week begint een nieuwe etappe: de bakstenen muren worden gebouwd.Snel meer.
Henk
domingo, 22 de março de 2009
Kasko klaar
Deze week was het rustig. het beton moest drogen en de beschuttingen konden weggehaald worden. Na dit werk kwam het kasko van het huis goed uit de verf:
Ook het daklicht laat zijn toekomstige funktie goed zien:
Komende week begint een nieuwe etappe: de bakstenen muren worden gebouwd.
Snel meer.
Henk
Ook het daklicht laat zijn toekomstige funktie goed zien:
Komende week begint een nieuwe etappe: de bakstenen muren worden gebouwd.Snel meer.
Henk
domingo, 15 de março de 2009
Toekomstig adres
Oh já, we hebben al ons toekomstige adres:
Travessa Dr. Caroças 5
Grainho
2005-020 Santarém.
Nog niets sturen hoor, we hebben nog geen brievenbus!
Liefs,
Henk
Travessa Dr. Caroças 5
Grainho
2005-020 Santarém.
Nog niets sturen hoor, we hebben nog geen brievenbus!
Liefs,
Henk
De laatste twee weken is er weer flink doorgebouwd en na 6 weken bouw is de hoofdstruktuur van het huis nu klaar. Het lijkt zo simpel, een huis bouwen! Een twaalftal betonnen palen, drie betonplaten, en klaar is kees.
Frontaal zicht over het zuidpand:
Zowel de begane grond als de eerste verdieping krijgen een glaswand aan deze kant. Dat houdt in de zon er lekker in kan schijnen in de winter, wanneer hij laag staat en het huis natuurlijk opwarmt. In de zomer blijft hij achter de overkappende verandas, zodat we wel natuurlijk licht in huis hebben, maar niet de hitte van het direkte zonlicht. Op deze foto is de toekomstige overkapping van een meter duidelijk:
Verschillende details van het huis worden langzaam zichtbaar. Het huis heeft een mezannine ("vide") aan de noordkant van het huis, zodat er een ruimte is die de twee verdiepingen verbindt. Op deze foto is deze toekomstige open ruimte zichtbaar (hier nog deels gevuld met het houtwerk):
Boven deze open rumte bevindt zicht het daklicht, dat zijdelings het daglicht doorlaat, zodat de mezannine geen kunstmatige verlichting nodig heeft gedurende de dag. Het daklicht is van boven gesloten om te veel direkte instraling (dus opwarming) te verkomen, em heeft van de drie kanten (oost, zuid en west) een hoogte van zo'n 40 cm waar glas in komt:
Voor de vele gasten die we verwachting in dit huis hebben we het volgend uitzicht vanuit de logeerkamer gereserveerd:
De volhouder wint, en na enige kringloop-weerstand in het begin, en na verbetering en uitlegbordjes over wat in welke afvalbak, ontdekte ik dit weekend dat al het afval netjes in de juiste afvalbak gedeponeerd was. Glas in de groene, plastik en metaal in de gele, papier in de blauwe en etensresting in de grijze. Grote overwinning! want milieu staat nu niet bepaald op de prioriteiten-lijst van Jan de bouwvakker:
Tot snel!
Henk
Frontaal zicht over het zuidpand:
Zowel de begane grond als de eerste verdieping krijgen een glaswand aan deze kant. Dat houdt in de zon er lekker in kan schijnen in de winter, wanneer hij laag staat en het huis natuurlijk opwarmt. In de zomer blijft hij achter de overkappende verandas, zodat we wel natuurlijk licht in huis hebben, maar niet de hitte van het direkte zonlicht. Op deze foto is de toekomstige overkapping van een meter duidelijk:
Verschillende details van het huis worden langzaam zichtbaar. Het huis heeft een mezannine ("vide") aan de noordkant van het huis, zodat er een ruimte is die de twee verdiepingen verbindt. Op deze foto is deze toekomstige open ruimte zichtbaar (hier nog deels gevuld met het houtwerk):
Boven deze open rumte bevindt zicht het daklicht, dat zijdelings het daglicht doorlaat, zodat de mezannine geen kunstmatige verlichting nodig heeft gedurende de dag. Het daklicht is van boven gesloten om te veel direkte instraling (dus opwarming) te verkomen, em heeft van de drie kanten (oost, zuid en west) een hoogte van zo'n 40 cm waar glas in komt:
Voor de vele gasten die we verwachting in dit huis hebben we het volgend uitzicht vanuit de logeerkamer gereserveerd:
De volhouder wint, en na enige kringloop-weerstand in het begin, en na verbetering en uitlegbordjes over wat in welke afvalbak, ontdekte ik dit weekend dat al het afval netjes in de juiste afvalbak gedeponeerd was. Glas in de groene, plastik en metaal in de gele, papier in de blauwe en etensresting in de grijze. Grote overwinning! want milieu staat nu niet bepaald op de prioriteiten-lijst van Jan de bouwvakker:
Tot snel!
Henk
domingo, 1 de março de 2009
Einde maand één
Gelukkig kwamen we de schrik snel te boven en het werk spoedde voort. Nu laten we dan ook even zien hoe de bouw er bij ligt.
Houtwerk, draadwerk, betonstorten, en daar liggen de funderingen:
Daarna nog meer houtwerk, draadwerk, betonstorten, daar staan de pilaren en het huis begint vorm te krijgen:
Ook de basis voor de trap naar de 1ste verdieping wordt zichtbaar (deze niet krom!):
Geholpen door het uistekende weer, is op einde week vier de plaat voor de eerste verdieping klaar voor betonstorten. Dat gaat dus morgen, 2 maart, gebeuren:
Liefs en tot snel.Milieu aspekten
Kleine milieuaspekten zijn ook belangrijk, dus ook een mini-kringloop ecopunt op de bouw gezet. Daar stonden de bouwvakkers even van te kijken. O, dus groen is glas, blauw is papier en geel is voor verpakkingen (plastik en metaal)?
Nu ga ik dus ieder weekend de zaak legen. Maar na een week was het duidelijk dat de afvalscheiding niet helemaal duidelijk was op de bouw. Eén grote mengeltroep dus in de afvalemmers; daar moeten we er iets meer aandacht voor vragen. En er mist een afvalbak voor "ongedifferentiëerd afval" (etensresten etc.), dus die heb ik vandaag dan maar gekocht dan. Ja, gedragswijziging heeft veel tijd en doorzettingsvermogen nodig. Wat helpt is dat ik op de bouw "de Hollander" ben, en dat verklaart (voor de bouwvakkers natuurlijk) natuurlijk veel aangaande die milieu-moderniteiten!
Nu ga ik dus ieder weekend de zaak legen. Maar na een week was het duidelijk dat de afvalscheiding niet helemaal duidelijk was op de bouw. Eén grote mengeltroep dus in de afvalemmers; daar moeten we er iets meer aandacht voor vragen. En er mist een afvalbak voor "ongedifferentiëerd afval" (etensresten etc.), dus die heb ik vandaag dan maar gekocht dan. Ja, gedragswijziging heeft veel tijd en doorzettingsvermogen nodig. Wat helpt is dat ik op de bouw "de Hollander" ben, en dat verklaart (voor de bouwvakkers natuurlijk) natuurlijk veel aangaande die milieu-moderniteiten!Dat was even schrikken
Beste allemaal.
Na twee weken radiostilte, nu weer terug op het blogfront.
De afgelopen twee weken waren erg emotie-rijk, om verschillende redenen. Want soms gaan er dingen mis die je werkelijk nooit voor mogelijk houdt voor ze voorvallen. Dat is bij de bouw dus ook gebeurd. Op een zonnige woensdag, eind van de middag, lopen Paula en ik over de bouw, verbazend over de snelle voortgang van het werk. De funderingen waren die dag uitgegraven, het houtwerk voor het beton storten lag al op z'n plek, dus je kon voor het eerst goed zien hoe het huis er bij zou komen te liggen. Tot nu was het slechts de kelder, dat is een gat in de grond waar een betonnen doos in ligt. Maar nu niet meer, we lopen over de bouw, kijk, hier komt de woonkamer, hier het kantoortje, zeg ik tegen Paula, en kijk we hebben toch best veel ruimte voor het huis tot aan de straat. Ja, dat is meer dan ik verwacht, valt erg mee eigenlijk, er past zelfs een auto. Hé, wacht eens even ... Ik krijg plotseling een vreemd gevoel in mijn buik. Ik ga zo staan dat ik het huis van de buren goed kan zien, en plotseling zakt de grond onder mijn voeten weg. Paula, roep ik, het huis staat niet op de juiste plek!! En toen werd het duidelijk: de aannemer had de oorspronkelijke locatie tekening gebruikt, en niet de eindtekening. De gemeente had correctie van het projekt gevraagd, en aangegeven dat het huis op lijn zou moeten staan met het huis van de buren. Dus ipv op 7,5 meter van de noordgrens, moet het huis op 5,0 metere staan.
Oeps...
Na telefonisch overleg de volgende ochtend een spoedbijeenkomst met de aannemer en de bouwtechnisch directeur. Snel kwamen we tot de conclusie dat het huis inderdaad niet volgens bestek stond. Nu waren er drie mogelijkheden: of verzoek indienen bij de gemeente dat het huis toch op 7,5 meter komt te staan (dat zou maanden duren, en dus de bouw uitstellen), of de kelder afbreken (wat een schadepost van 10 tot 20 duizend € zou veroorzaken, plus een vertraging van een maand op de bouw) of de Salomonische (en typisch Portuguese) oplossing, om de kelder rustig te laten liggen, maar het huis wel op de juiste plek te zetten. Bouwtechnisch gezien geen probleem, de gemeente blij, aannemer blij, afgezien van de trap naar de kelder, die in de knel kwam te zitten.
Zoals te verwachten was, werd het oplossing drie. De keldertrap werd iets stijler, met een bocht naar links. Dus de aannemer mag mij wel dankbaar zijn (en dat is 'ie ook) en niet voor oplossing twee gekozen te hebben. Want dat zou wel een duur keldertrapje geworden zijn...
Na twee weken radiostilte, nu weer terug op het blogfront.
De afgelopen twee weken waren erg emotie-rijk, om verschillende redenen. Want soms gaan er dingen mis die je werkelijk nooit voor mogelijk houdt voor ze voorvallen. Dat is bij de bouw dus ook gebeurd. Op een zonnige woensdag, eind van de middag, lopen Paula en ik over de bouw, verbazend over de snelle voortgang van het werk. De funderingen waren die dag uitgegraven, het houtwerk voor het beton storten lag al op z'n plek, dus je kon voor het eerst goed zien hoe het huis er bij zou komen te liggen. Tot nu was het slechts de kelder, dat is een gat in de grond waar een betonnen doos in ligt. Maar nu niet meer, we lopen over de bouw, kijk, hier komt de woonkamer, hier het kantoortje, zeg ik tegen Paula, en kijk we hebben toch best veel ruimte voor het huis tot aan de straat. Ja, dat is meer dan ik verwacht, valt erg mee eigenlijk, er past zelfs een auto. Hé, wacht eens even ... Ik krijg plotseling een vreemd gevoel in mijn buik. Ik ga zo staan dat ik het huis van de buren goed kan zien, en plotseling zakt de grond onder mijn voeten weg. Paula, roep ik, het huis staat niet op de juiste plek!! En toen werd het duidelijk: de aannemer had de oorspronkelijke locatie tekening gebruikt, en niet de eindtekening. De gemeente had correctie van het projekt gevraagd, en aangegeven dat het huis op lijn zou moeten staan met het huis van de buren. Dus ipv op 7,5 meter van de noordgrens, moet het huis op 5,0 metere staan.
Oeps...
Na telefonisch overleg de volgende ochtend een spoedbijeenkomst met de aannemer en de bouwtechnisch directeur. Snel kwamen we tot de conclusie dat het huis inderdaad niet volgens bestek stond. Nu waren er drie mogelijkheden: of verzoek indienen bij de gemeente dat het huis toch op 7,5 meter komt te staan (dat zou maanden duren, en dus de bouw uitstellen), of de kelder afbreken (wat een schadepost van 10 tot 20 duizend € zou veroorzaken, plus een vertraging van een maand op de bouw) of de Salomonische (en typisch Portuguese) oplossing, om de kelder rustig te laten liggen, maar het huis wel op de juiste plek te zetten. Bouwtechnisch gezien geen probleem, de gemeente blij, aannemer blij, afgezien van de trap naar de kelder, die in de knel kwam te zitten.
Zoals te verwachten was, werd het oplossing drie. De keldertrap werd iets stijler, met een bocht naar links. Dus de aannemer mag mij wel dankbaar zijn (en dat is 'ie ook) en niet voor oplossing twee gekozen te hebben. Want dat zou wel een duur keldertrapje geworden zijn...
Assinar:
Postagens (Atom)